Wybacz, Koleś.
Zastawiasz mi drogę. Przesuń się.
Ej!
Dong-ho, usiądź tam.
Zawołam cię w razie potrzeby.
Je-hyeok!
Podobno podpisałeś kontrakt z Nexen.
Pijemy, ty stawiasz.
Nie jest ci zimno?
Nie odczuwasz zimna?
Twój prawnik mówił, że warunki są świetne. Dobre pieniądze i umowa na kilka lat.
Rety. Wspaniale.
Nexen są bardzo hojni.
- To dlatego, że jesteś legendą? - Na to wychodzi.
A co z Ji-ho?
Z Ji-ho?
Wpadnie mnie odwiedzić w przyszłym tygodniu.
Naprawdę?
Ma egzaminy.
Mówi, że przyjedzie po nich.
Ji-ho ma dobre serce. Super.
Uściskaj ją, jak się zobaczycie.
Albo sam to zrobię.
Albo powiem Je-hee, żeby to zrobiła.
Tak...
Ostatnio jesteś w dobrym humorze.
- Ja? - Chyba dobrze
układa ci się w związku.
Po prostu cieszę się, że ostatnio masz dobrą passę.
A mógłbyś puścić moje ramię?
Użyłeś wody kolońskiej?
Wiem, że tak.
Jesteś jak zwierz. Jak pies, wszystko wyniuchasz.
Kim jest kobieta,
dla której tak wielki gracz zrobi wszystko?
„Gracz”?
Ty kompletnie nic nie rozumiesz.
To nie tak.
Jestem szczerą i wierną osobą.
Je-hyeok.
Choćby każdy tak o mnie myślał,
ty nie możesz, Je-hyeok.
Dobrze?
Nie jestem zmęczony. Już przywykłem.
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Zjedzmy brunch. Przyjadę po ciebie.
Na co masz ochotę?
Obojętnie.
Ale na razie pojedź do domu i prześpij się.
Podejrzewam, że właśnie skończyłeś nockę.
Odpocznę później.
Może wybierzemy się na brunch do Garosu-gil?
Co ty na udon? Znam dobry lokal.
Kojarzę z Instagrama takie jedno miejsce.
Serwują tam makaron. Ale mają tylko jeden stolik.
Słyszałem, że jedzenie jest nieziemskie. Chcesz tam pojechać?
Raczej nie da rady.
Ciągle mają rezerwacje, więc przez długi czas się nie doczekamy.
- Biznes się kręci. - Totalnie.
O siódmej przyjmują rezerwacje on-line,
które schodzą w sekundę.
Trzeba mieć refleks.
Poważnie? To jedzenie musi być pycha.
Chętnie bym spróbowała.
Tak? No dobra.
Joon-ho, obudź się!
Joon-ho, stała czujność!
REZERWACJA
Pięć sekund.
Pięć. Cztery. Trzy. Dwa. Jeden.
Dupa. Tu też dupa.
Dupa.
Sukces.
- Sukces? - Sukces.
- Sukces! - Sukces!
Sukces!
POTWIERDZENIE REZERWACJI
Udało ci się!
Gratuluję.
Hej.
To dobre wieści.
Co ci jest?
Jeśli rozważają przyznanie mu warunkowego, na 90 procent je dostanie.
Odsiedział już ponad 80 procent wyroku.
Był wzorem dla innych, nigdy nie sprawiał kłopotów.
Strażnicy przyznali mu wysokie noty.
Musi się udać.
Ile lat odsiedział Min-chul?
Na początku był skazany na śmierć, potem objęła go amnestia,
a 10 lat temu dożywocie skrócono do 25 lat.
Mija właśnie jego 22. rok.
Uczyłem się kartotek więźniów.
Jego było najciężej spamiętać.
To też jest ciężkie.
Spójrz na niego. To nie człowiek.
Kiedy będzie decyzja?
Złożyli wniosek w zeszłym tygodniu,
więc za dwa, trzy tygodnie.
Formalności związane z warunkowym zajmują około 30 dni.
Ty wiesz wszystko.
No ale doświadczenie jest wszystkim.
To bardziej inteligencja niż doświadczenie. Jestem bystry.
Na serio.
Gdybym urodził się w bogatej rodzinie i się uczył,
poszedłbym pewnie na tę samą uczelnię, co on.
Ej, czemu on zawsze tu jest?
Kapitan Yoo powiedział coś nieprzyjemnego.
To go zabolało.
Co powiedział?
Jest strasznie przygnębiony. Musiał go wyjątkowo zranić.
Właśnie.
Nie oglądasz?
Znam na pamięć całe Z kamerą wśród ludzi.
Odcinek o 10 dzieci mieszkających w lesie widziałem ze 20 razy.
Dzisiaj siódme dziecko pójdzie na sanki z ósmym
i wjadą w kamień.
Kumam.
Han-yang, Jung-woo.
Przez te wszystkie spędzone tu lata
wpadłem na kilka pomysłów biznesowych.
Zdradzić je wam?
Po pierwsze...
Chodź, Min-chul. Pogadamy.
Ja?
Jest jakiś problem ze zwolnieniem?
- Odrzucili wniosek? - Nie.
Dopiero będą się tym zajmować.
Nie martw się.
Nie ma powodu, dla którego miałbyś nie wyjść.
Ale musimy porozmawiać na osobności.
Tak jest.
A wy, przedszkolaki, nie rozrabiajcie. Bądźcie grzeczni.
Jeśli się pobijecie, pan da wam klapsa.
Jestem naprawdę bardzo chory.
Dostaniesz gangreny, jak się na tobie położę?
Aż tak mnie nienawidzisz?
To niezręczne.
Narkotyki to dla ciebie wymówka, by naruszać strefę komfortu.
Przeszkadza mi to.
Wiesz, prawda?
Tak.
Czy to...
cię obrzydza?
Nie rozumiem tego.
Nie osądzam,
ale nie rozumiem.
Gdyby mój bliski taki był,
dostałby w twarz.
Nieważne. Co mnie to obchodzi?
Hej.
Jeśli chcesz tu przychodzić, mógłbyś trochę sprzątać.
Nie obijaj się.
Ty też mnie nienawidzisz?
Pewnie. Kto lubi ćpunów?
Narkomani to najczęstsi recydywiści.
Nie ma szans na poprawę.
Ale tobie się udaje.
Od miesięcy niczego nie brałeś, prawda?
Nic a nic?
Zatem cel jest w zasięgu wzroku.
Za miesiąc już cię tu nie będzie.
Wytrzymaj tyle.
Gdy już wyjdziesz, zapisz się na rehabilitację i terapię.
Dobrze.
A dlaczego zacząłeś brać? Jesteś normalnym facetem.
Jak do tego doszło?
Kiedy uczyłem się w Japonii,
przez pewien czas ja i Ji-won nie byliśmy ze sobą. Byłem samotny i przygnębiony.
Jeden z moich znajomych
był książkowym przykładem hipisa.
Powiedział, że raz jeszcze nikomu nie zaszkodził.
TOKIO, JAPONIA ROK 2015
Wypiłem duszkiem.
Nie zastanawiałem się.
Wtedy zrobiłem to dla zabawy...
ale wkrótce sam handlowałem narkotykami.
Nigdy ich nie próbuj, dobrze?
Dobrze?
- Nie będę. - To dobrze.
- Joon-ho. - Tak?
Wyjdę z tego?
Potrafię z tego wyjść.
Oczywiście, że wyjdę.
Już nigdy,
przenigdy nie będę brał.
No czubek. Sam sobie odpowiedział. To po co się pyta?
- Joon-ho. - Co tym razem?
Co jest z rzutami Je-hyeoka?
Piłki zachowują się jak ja.
Są poza kontrolą. Lecą, gdzie popadnie.
Przyglądam się już dłuższy czas
i ani razu nie zaliczył strike’a.
Wywiad? Ze mną?
Tak. Dziewczyna pisze pracę o więźniach odsiadujących długie wyroki.
Bardzo zależy jej na rozmowie z tobą.
Ale oczywiście nie musisz.
- Zgadzam się. - Tak?
Muszę ćwiczyć wychodzenie do ludzi.
Zresztą kto wie?
Może wywiad
wpłynie pozytywnie na decyzję o zwolnieniu.
W porządku. Wkrótce znów będą możliwe widzenia.
Ustalę datę.
Poruczniku Paeng, możemy porozmawiać?
My dwaj? A o co chodzi?
To zajmie minutę.
Zaczynam się bać. O co chodzi?
O syndrom Steve’a Blassa.
Co to takiego?
Przed chwilą powiedziałem. Nieumiejętność rzucania tak, by zaliczyć strike.
Niedobrze.
No właśnie.
Chciałem cię poprosić o przysługę.
Przecież wychodzą mu striki.
Nie wychodzą.
- Czemu? - Przez syndrom Steve’a Blassa.
- A co to jest? - Jesteś jakiś głupi?
Co?
Nieznana jest jasna przyczyna.
Dlatego tak trudno to wyleczyć.
Zwykle syndrom ma podłoże psychologiczne.
To poczucie presji.
Gracz stresuje się, że zawiedzie. Takie są główne objawy.
Jakie to dziwne. Tyle mogło się...
W mojej brygadzie był taki ktoś.
Grał w golfa. W pewnym momencie przyszedł nagły spadek formy.
Nic nie był w stanie na to poradzić.
Rzucił sport i się zaciągnął.
Nie wychodziły mu krótkie uderzenia.
Musisz akurat teraz o tym wspominać?
- Powaliło cię? - Problem tkwi w głowie.
Potrzebna ci terapia.
On mnie ignoruje, tak?
Dokładnie tak jest.
Znalazł drużynę.
Między nim a jego dziewczyną się układa.
Baseball też powinien mu wychodzić.
- Tymczasem on się przy nim stresuje. - Musi przejść operację?
Nie, chodzi o stres. Skąd nagle operacja?
Pytam, bo nie wiem.
Nie czytasz między wierszami?
Nie! Nie jestem baseballistą! Jak mam się na tym znać?
Przed chwilą wszystko wytłumaczyłem!
Bo ty zawsze wszystko chwytasz w lot?
Tak! Czy to takie trudne?
Nawet pies by pojął!
Co? Coś ty powiedział?
Hej!
Podejdźcie bliżej, to się usłyszycie.
Jezu.
Poruczniku Paeng. Jaki jest szyfr
do szuflady w administracji?
Trzy-sześć-osiemnaście.
Dobre. Świetny szyfr.
A w ogóle,
nie kłóćcie się.
Wszystko tam słychać.
Jak dalej będziecie na siebie wrzeszczeć,
poślę was do izolatki.
Chcemy poprosić o pomoc specjalistę.
Je-hyeok podlega pod ciebie, więc jeśli się zgodzisz,
zaczniemy jutro w sali szkoleniowej.
Oczywiście
- kapitan Na nie... - Kapitan Na nie...
Nie może wiedzieć.
- Dzięki. - Rety.
Kiedy wreszcie miną kłopoty Je-hyeoka?
Są jak telenowela.
Myślałem, że w końcu skupi się na baseballu, ale...
Może to Bóg daje nam znaki?
Gdy tylko Kim upora się z jedną trudnością, zsyła kolejną.
Nie ma zamiaru zostawić biedaka w spokoju.
Cholera, Je-hyeok.
Poradzi sobie z tym?
Musi być wycieńczony.
Je-hyeok.
Mogę cię poprosić na słówko?
Znalazłem kilka rozwiązań.
Zacznijmy jutro, dobrze?
Da się coś zrobić?
Pewnie. Jest wiele sposobów.
Wrócę do formy. Nie ma rzeczy niemożliwych.
- Właśnie. - Właśnie.
Zrobię wszystko. Zaszedłem daleko, nie mogę się poddać.
Wszystko.
Je-hyeok jest niesamowity.
Na jego miejscu dawno bym sobie odpuścił.
Trudno będzie wyleczyć ten syndrom.
Ale jakoś na pewno się da.
Cela 6, pora ćwiczeń.
To gangsterzy?
Nie upuść! Kurwa!
Tak. Jest z nimi ich don.
Ten, co wygląda jak imbecyl, to jego cyngiel.
Ten, co próbuje być fajny, jest ćpunem.
Ty ćpunie.
Są najgorsi.
Przykleją się do każdego, kto ma forsę.
Mają własnego gońca.
Jest jak cola.
Do zestawów zawsze dodawany jest napój.
Faktycznie, potrzebują gońca, żeby móc rozszerzać wpływy.
Poza tym to on ma klucze.
Gość zna się na rzeczy. Zdobędzie wszystko.
Czy skombinować narkotyki nie jest ogólnie łatwo?
Sprzedają je w sklepie.
On też kupował tam leki na przeziębienie.
Były aż tak niebezpieczne?
To muszą być inne środki.
Handlują dużo grubszym towarem.
Mają w ofercie nawet zolpidem, stymulanty, halucynogeny.
Wciskają je każdemu z funduszami.
Ja go znam. Kojarzę tego pryszczatego gnojka.
Kiedyś kupował ode mnie narkotyki.
Uspokój się.
MLEKO
Bogacz na horyzoncie.
To nie syn właścicielki knajpy z żeberkami w Gangnam?
Bananowy dzieciak.
Szefie.
Znalazłem termofor, który ogrzeje nas przez zimę.
Cokolwiek, tak?
Jasne. Cokolwiek, jeśli mnie to wyleczy.
W takim razie spróbujmy.
Według Freuda
naszymi zachowaniami rządzi podświadomość.
Odkryjemy...
w czym tkwi problem
i co jest jego podłożem, z poziomu twojej podświadomości.
Panie doktorze.
Dobrze.
Daj spokój.
Je-hyeok Kim, wkroczysz teraz
do świata podświadomości.
Poddam cię hipnozie.
Skup całą swoją uwagę na zegarku.
Pomału...
przekraczasz próg hipnozy.
Twoje powieki robią się coraz cięższe.
Zasypiasz.
Red sun!
Podziałało?
Zaraz się dowiem.
Proszę.
Dam ci skosztować najbardziej pokrzepiającego
napoju na świecie.
Jakie to słone!
Słone!
To nie żaden napój, tylko sos sojowy!
Słone!
Strasznie słone.
- Jakie to słone... - Panie doktorze.
Czy mógłbym trochę sosu?
Strasznie słone.
Skąd pan wiedział, że się nam przyda?
Przywitaj się, Je-hyeok. Pani jest psychoterapeutką.
Witam.
Narysujesz wykres swojego życia.
Lekarze powtarzają,
że nawet jeśli w danej chwili jesteśmy szczęśliwi,
zawsze może być gorzej,
a jeśli czujemy się fatalnie, może jeszcze być lepiej.
Jednak najważniejsza jest teraźniejszość.
Musisz poznać siebie takiego, jakim jesteś w tej chwili.
To pierwszy krok ku wyleczeniu.
Dobra. Narysuj na kartce papieru
wykres swojego życia od dzieciństwa aż do dnia dzisiejszego.
Zaznacz dokładnie, w którym miejscu jesteś teraz.
Super.
Wykres życia
Przerwij.
Je-hyeok, przerwij.
Pani doktor, na tym dziś zakończmy.
Proszę przyjść jutro.
Je-hyeok, już wystarczy.
Hej.
Nie skończyłem.
Obecnie jestem na jeszcze niższym poziomie.
Siedzę w więzieniu.
To o wiele niżej.
Chodź, dziwaku.
Chodź.
Idziemy.
- Chodź. - Sam mi kazałeś, głąbie.
JE-HYEOK KIM BIJE REKORD SAVE’ÓW
W porządku! Ostatni krok.
Przypomnij sobie najlepszą chwilę swojego życia.
Nawet grający w MLB John Smoltz
kilkukrotnie cierpiał z powodu syndromu Blassa.
Pozbył się kompleksów po tym, jak wielokrotnie obejrzał wideo
ze zwycięskiego World Series.
Oglądaj w kółko swoje idealne rzuty.
Niech wypalą ci się...
w pamięci.
Odtwarzaj sobie w głowie
ten filmik za każdym razem, gdy będziesz rzucać.
- Jasne? - Tak.
Dobra. To nagranie z meczu, który odbył się 21 września 2016.
Zaliczyłeś wtedy swój 48. save i ustanowiłeś rekord
liczby save’ów w sezonie.
Pamiętasz?
Je-hyeok.
Przypomnij sobie tę datę.
Wróćmy myślami do 21 września 2016.
Piłka w grze!
Nie.
Co?
Tego dnia zerwałem z Ji-ho.
Dokładnie pamiętam 21 września 2016.
Wybacz.
Dzień po jej urodzinach.
Zapomniałem o nich.
Myślałem tylko o sobie.
Zachowałem się jak...
Zapomniałem...
JI-HO
Cześć, co tam?
Jak to co? Twój chłopak zaraz umrze.
Co?
Spotkajmy się jutro na lunch.
I dlaczego jeszcze go nie odwiedziłaś?
Pospiesz się albo zobaczysz go już na pogrzebie.
Nie umawiaj się jutro z nikim w porze lunchu.
Dobra?
Dlaczego studentka robi z tobą wywiad?
Dziesięć sekund temu powiedział, że pisze na ten temat pracę.
Czasami bardzo wolno łapiesz.
I zgodziłeś się?
Jasne, że tak. Przychodzi jutro.
Je-hyeok, Jung-woo mnie ignoruje. Nakrzycz na niego.
Bardzo brzydko, Jung-woo.
Joon-ho, mogę iść na trening?
Jakby miał klapki na oczach.
Je-hyeoka interesuje wyłącznie baseball.
Kapitanie Yoo. Przyszedł list od twojego prawnika, Min-gu Kanga.
To w sprawie ponownego procesu?
Proszę bardzo.
Dziękuję.
CZEKOLADA
Zjedz wszystko sam.
Wujku, czy to znaczy, że możesz wyjść przede mną?
Chyba tak.
Jeśli wkrótce podejmą taką decyzję, to tak będzie.
Jak już stąd wyjdziemy,
załóżmy klub.
Może „Kocham Więzienie”?
Albo czat dla osób z naszego zakładu.
Możemy dzielić się wspomnieniami odsiadki
i tak dalej.
Mówią: „Przed wyjściem uważaj nawet na spadające liście”.
Na twoim miejscu unikałbym szumowin ze Skrzydła 6.
To nie są zwyczajni gangsterzy. Mają obsesję na punkcie kasy.
Dam sobie radę.
Za to ty, Han-yang,
bądź ostrożny. Mogą wziąć cię za cel.
Bez wątpienia. Ktoś bogaty i z problemami, jak on,
to dla nich klient idealny.
Jung-woo, coś się stało?
Coś nie tak z procesem?
Mój brat już nie będzie wykładać na uczelni.
Boże...
Chyba go wyrzucili.
U twojego brata wszystko gra, więc się nie martw.
Prowadzi kursy przedegzaminacyjne.
Twierdzi, że pasuje mu to bardziej niż uczelnia.
Też byłem w szoku, że go zwolnili,
ale mimo tego wszystkiego myślał o tobie.
Cześć, jak twoje czoło?
Ty hultaju...
Idiota ciągle z kimś się bije.
Nie potrafi dorosnąć.
Czemu tak się denerwujesz? Idziesz na randkę w ciemno?
Racja.
Czemu się tym denerwuję?
To jasne, o co zapyta.
Jak tu trafiłeś, jak ci się tu żyje,
co chcesz robić na wolności i tak dalej.
Nie stresuj się. Bądź sobą.
Dobrze.
Dawaj.
Jesteś przystojny.
Słucham?
Jesteś przystojniejszy, niż się spodziewałam.
Ja...
Nie wyszło.
Gdzie pan idzie?
Zobaczyć się z panią tego łajdaka.
EGZAMIN WSTĘPNY NA STUDIA
Jeszcze raz idziesz na uczelnię?
Czemu rozwiązujesz testy?
Od zeszłego tygodnia udzielam korepetycji.
Wszystko już pozapominałam.
Muszę sobie powtarzać, bo inaczej klapa.
A czemu w ogóle dajesz korki? Masz dość zajęć na swoich studiach.
Nie dostałam tym razem stypendium.
Dlatego pracuję jak szalona.
Niech Je-hyeok za ciebie płaci.
Postawiłby dziewczynie czesne.
Co? Zwariowałeś?
Potrafię się utrzymać.
Zresztą dotąd załapywałam się na stypendia.
Cholera, wszystko przez Je-hyeoka! Przez mojego byłego.
Byłego?
Nie wróciliście do siebie?
Czemu się tak zachowujesz? Zaczynam się bać.
Chcesz, żeby Je-hyeok się tam powiesił?
Odlicza dni do twojej kolejnej wizyty.
Powiedziałam, że go odwiedzę, a nie że będziemy ze sobą.
Ej!
Nie wygłupiaj się.
Chciałam zobaczyć, jak zareagujesz.
Jesteśmy razem i odwiedzę go.
To czemu się przekomarzasz?
Nie śmiej się ze mnie.
Mam urwanie głowy z sesją,
a przez pracę brakuje mi czasu.
Poza tym zastanawiam się, co powiedzieć,
kiedy znowu się spotkamy. Dlatego jeszcze nie poszłam.
„Co powiedzieć”?
Długo myślałam, jak powiedzieć to,
co muszę, tak, żeby nie ucierpiała przy tym moja duma.
Zrobię to po swojemu.
Ale nie będzie żadnych gierek.
Nadal bardzo go lubię.
Po co miałabym zgrywać niedostępną?
Marzy mi się zmysłowa miłość z Je-hyeokiem.
WNIOSEK O PONOWNE ROZPATRZENIE SPRAWY
Co tam chowasz?
Jung-woo pewnie interesuje, co z wnioskiem o ponowny proces,
więc wysyłam mu ksero.
Już do niego napisałem i wszystko wyjaśniłem.
Tak?
Dziękuję.
Miałeś jeszcze czas, żeby się tym zająć?
Na razie to zostaw.
Skup się na sobie do czasu, aż będziemy blisko celu.
Dobra.
Mówiłeś mu, że mnie zwolnili?
Nie wiedział wcześniej?
Jeszcze to.
Należą do Je-hyeoka. Przyniosłam je z domu.
Na pewno ucieszy się ze swoich rękawic.
Są pobrudzone, ale używał ich w zeszłym roku, kiedy jego zespół wygrał.
Ji-ho, Je-hyeok...
ma syndrom Steve’a Blassa.
Ma Steve’a Blassa.
Nie potrafi już celować.
Nie wychodzą mu striki.
Wnioskuję, że wywiad się udał.
Spodziewałem się, że będzie niezręcznie i przerażająco.
W ogóle nie było niezręcznie.
Ani nie byłem przestraszony.
Mówię o tej studentce.
Nie uciekła, kiedy cię zobaczyła?
Wyglądasz wyjątkowo przerażająco.
Jeśli ktoś, kto widzi cię pierwszy raz, nie ucieka z krzykiem,
powinien iść do okulisty.
Musi mieć beznadziejny wzrok.
Mam dziś wspaniały humor,
więc cię nie uderzę.
Dziękuję.
Mówiłeś, że mnie nie uderzysz.
Mówiłeś, ty dziki dziku!
Chodź tu, łapserdaku. Zostaw mnie.
Zabiję go i przesiedzę tu jeszcze 40 lat.
Powiedziałem coś nie tak? Nie powiedziałem.
Jesteś wielki jak dzik.
A nie? Mały jak szczur?
- Szczur! - Szczur?
Boję się szczurów. Nadepnąłeś kiedyś na jakiegoś i zabiłeś go?
- Chodź tutaj. - Zaraz.
- Chodź. - Puść!
Walnę cię tylko raz. Albo nie, trzy razy.
- Chodź tu! - Nie nabiorę się!
- No, walnij mnie! - Ty...
Ten gnojek zasłużył na lanie.
- No walnij mnie! - Zostaw!
- Powypruwam ci żyły. - Puszczaj!
Świr wdaje się w bójki ze wszystkimi. Od jednego celu do drugiego.
Jakby walczył o terytorium.
- Nie potrafię go rozgryźć. - Rusz się!
Nie. On po prostu jest psychiczny.
Nie odczuwam bólu.
Próbowaliśmy wszystkiego.
Zaczęliśmy od psychoanalizy freudowskiej. Spróbowaliśmy terapii hipnozą.
Pokazałem mu filmiki,
sprowadziłem słynnego psychoterapeutę,
zainteresowałem się tematem podświadomości.
Próbowałem już wszystkiego,
ale to na nic.
Co możemy zrobić?
Je-hyeok nic z tego nie rozumie.
Co?
Co ty zrobiłeś najbardziej prostodusznej osobie na świecie?
To co mam zrobić?
Zobacz. Widzisz tę rękawicę? Narysuj na środku krzyżyk.
Niech w niego rzuca.
Nie mów nic więcej.
Tylko żeby celował w krzyżyk.
To wystarczy.
Więcej nie pojmie.
Zadziałało.
Złapałem!
Proszę. Życzę miłego wieczoru.
Nie wierzę. Twoim trenerem jest Ji-ho.
Jak udało jej się to za pierwszym razem?
Dla mnie Ji-ho...
jest jak mędrzec Kongming.
Faktycznie. Jest jak Liang Zhuge.
To Kongming, matołku, a nie Liang Zhuge.
To... kiedy wpadnie Ji-ho?
Czy nie wpadnie?
Zadzwoń do niej. Powiedz, żeby się pośpieszyła.
Boję się...
że zmieni zdanie.
Mówi, że wciąż cię lubi.
Naprawdę. Mówiła mi.
Mówiła, że ciągle jej się bardzo podobasz.
Na razie jest zajęta pracą,
ale ma przyjechać za tydzień.
Kazała ci ciężko trenować.
Jeśli pozbędziesz się syndromu Steve’a Blassa,
zjawi się od razu.
Chodź, Dong-ho.
Gorące...
Baran.
PIKANTNE CHIPSY
Przepraszam, panie Han-yang Yoo.
Jung-woo.
Sza.
To nie najlepszy czas, by mielić jęzorem.
Lepiej nie zbieraj punktów karnych. Na razie się nie wychylaj.
Coś się stało?
Gang idiotów ze Skrzydła 6 rozrabia.
Kapitan Na.
OPOWIEŚCI O TRZECH KRÓLESTWACH
Zacznij się pakować.
Już niewiele ci zostało.
A może mnie nie wypuszczą.
Wolę się nie rozczarować.
Han-yangowi mogłoby się nie udać,
ale ty na pewno stąd wyjdziesz.
Kapitanie Yoo.
Jung-woo.
Chcesz drinka?
Zamarzam.
Jak tak dalej pójdzie, Han-yang trafi do szpitala.
Pogarsza mu się.
Niebawem wychodzi,
wystarczy, że wytrzyma jeszcze kilka tygodni.
Zdecydowałeś się już, co powiedzieć bratu?
Na pewno ci smutno, że twój brat
odszedł z pracy na uczelni.
Nie odszedł.
Skupiał się na mojej sprawie, przez co długo nie było go w pracy.
W końcu go zwolnili.
Powiem mu, żeby odpuścił sobie mój proces
i zaczął szukać nowej uczelni.
Odpowie pewnie, że tak właśnie zrobi,
ale i tak nie przestanie zajmować się procesem.
Co mam robić?
Dopóki nie wyrażą zgody na ponowny proces w twojej sprawie,
i tak nie będzie spać spokojnie.
Co mu powiedzieć?
Co mam robić?
Jung-woo na bank
każe mi szukać innej uczelni.
Zajmiesz się tym, gdy zapowiedzą nowy proces.
I tak w to nie uwierzy.
Jest zbyt dumny i samodzielny.
Prawdopodobnie myśli, że jego brat stracił pracę...
przez niego.
Więc zastanawia się, jak mnie przekonać...
żebym zostawił jego sprawę.
Zapewni mnie, że da sobie radę sam, i poprosi, żeby już się nie mieszać.
Jakie mam opcje?
Niedługo zapadnie decyzja.
A jeszcze tyle do zrobienia.
ZAKŁAD KARNY SEOBU
Matko.
Zrobił się news.
Zolpidem?
HANDEL ZOLPIDEMEM I HALUCYNOGENAMI W SEOBU
NACZELNIK YONG-CHUL KIM
Co wy robicie? Idźcie po szefa gangu ze Skrzydła 6.
Wyciągnijcie z niego, co się da!
Od kiedy ojciec chrzestny robi cokolwiek sam?
Powie, że o niczym nie wie.
Lepiej najpierw przesłuchać otaczających go ćpunów.
Faktycznie wyglądało mi na to, że tamci dwaj czymś handlują.
Media z ciekawością będą się przyglądać naszym poczynaniom.
Musimy przeprowadzić rzetelne śledztwo
i ustalić też tożsamość wszystkich kupujących.
Dołożymy im parę lat.
Komu podlega Skrzydło 6?
To był tylko raz.
Sprzedałem je raz.
Nie jestem recydywistą.
To niesprawiedliwe.
Gadaj.
Nazwiska.
Komu jeszcze sprzedawaliście?
To już wszyscy.
Wiemy, że mamy przejebane. Gdyby był ktoś jeszcze,
powiedzielibyśmy.
Czyli...
- to wszyscy? - Tak.
Jaka szkoda. Gdybyś wymienił jeszcze nazwisko czy dwa,
cofnąłbym ci przedłużenie wyroku.
Nikt?
To wszyscy, tak?
Skończyliśmy.
Jest ktoś jeszcze.
Jeszcze jeden.
Proszę dać mi trochę czasu.
Podam ostatnie nazwisko.
Nic ci nie jest?
Źle wygląda.
Han-yang, jak się czujesz?
Poruczniku Paeng!
Panie poruczniku!
Raczej nie ma nikogo więcej.
Nie ma tu aż tylu narkomanów.
Może i nie ma, ale musimy sprawdzić.
Jeśli jest jeszcze ktoś, świetnie. Jeśli nie, cóż.
Chodźmy.
Proszę.
WIĘZIEŃ PRACUJĄCY
Przyznano dostęp.
CELA ZABEZPIECZAJĄCA
Widziałem go.
Był u lekarza.
Mamy pecha. Czemu musi być tam akurat teraz?
Nasz panicz
potrzebuje lekarstwa.
- Co mam robić? - Jak myślisz?
- Też tam pójdziemy. - Co?
Hej.
Do śniadania dodaj nam...
czegoś na przeczyszczenie.
Wtedy każdy stąd trafi do lekarza.
A...
- masz tamten środek? - Tak, pewnie.
Wezmę ze sobą jutro do lekarza.
Bystry chłopak.
Masz ważną misję.
Niemożliwe.
Chyba wystarczy im jakieś lekarstwo.
Czujecie się już lepiej, co?
- Tak. - Tak.
To się nigdy nie skończy. Podejdźcie.
Kiedy mam po nich przyjść?
Mówią, że ciągle wymiotowali,
więc dziś będą spali tutaj.
Zobaczymy, jak będą się czuli rano.
Potem może ich pan zabrać.
Co takiego jedli?
Jest za zimno, żeby to było zatrucie.
Zimą zatrucie pokarmowe też jest możliwe.
Chyba znowu będę tu spać.
Powodzenia.
Porucznik Lee gdzieś poszedł?
Wrócił wcześniej do domu.
To jak tu wszedłeś?
Joon-ho otworzył szklarnię.
Ale od razu powiedział, że jest spóźniony
na randkę, i kazał przechodzącemu strażnikowi mnie nadzorować.
To jak stąd wrócimy?
Uderzymy w gong.
Powiedział, że wtedy strażnik po mnie przyjdzie.
Już go uprzedził.
Genialne.
Ale bez Han-yanga jest trochę nudno.
Mnie się podoba.
Wolę zadawać się z normalnymi.
A Han-yangowi polepszy się u lekarza.
A co, jeśli najdą go gangsterzy?
Cholera.
Co?
U lekarza są teraz tamte ćpuny.
Wszyscy z izolatek dostali dziś zatrucia pokarmowego.
Strasznie źle się czuli, więc zostaną u lekarza.
Ale będzie dobrze?
Jest tam lekarz
i strażnicy. Poradzi sobie.
Panie doktorze!
Co się dzieje?
On chyba zerwał więzadło. Szybko!
Co? Gdzie? Kto?
Cela 6A1.
Niech pan też przyjdzie.
Sang-hui jest ciężki,
trudno byłoby go tu samemu przyprowadzić.
Wiedziałem, że kiedyś coś mu się w końcu stanie.
- Chodźmy. - Dobra.
Szlag by to.
Thank you.
- Kapitanie Yoo, jesteś potrzebny. - Ja?
Szybko!
Dalej. Usiądź.
- Dziękuję. - Proszę.
Jak przygotowania do procesu?
Przedłożyliśmy wniosek. To zajmie trochę czasu.
Daj znać, jeśli będziesz potrzebował pomocy.
Liznąłem trochę prawa.
W porządku.
W zasadzie sam też ostatnio się go uczyłem.
Potrafisz wywęszyć jedzenie z kilometra.
Skąd wiedziałeś?
Chodziliśmy razem do liceum.
Ja miałem lepsze oceny, ale on ściągał
i dostał się na medycynę.
Jak na ciebie naskarżę, to już po tobie.
Spoko.
A co tu robisz? Nie masz dyżuru?
Jeden z naszych jest z więźniami.
Wszyscy śpią.
Porucznik Ko też poszedł się zdrzemnąć.
Zamówiłeś tylko tyle?
Ty sknero.
Musisz myśleć o innych.
Nie jedz już. Nie zostało nic dla kapitana Yoo.
Jestem głodny.
Kapitanie Yoo, chciałbyś może nóżek wieprzowych?
Dobra, już dobra, przestań!
Jak głośno!
Nie szedł pan do domu?
Szedłem.
Zjadłem kurczaka, wypiłem piwo z Simem
i pomyślałem, że... wiecie.
Wpadnę zobaczyć, co tam u was.
Nie mam piwa.
Ty!
Mogłem kupić więcej.
Tak, mógł pan wziąć trzy.
Już trzeci miesiąc potrącają mi z pensji.
A gdzie jest kapitan Yoo? Jung-woo też trzeba wykarmić.
Strażnik Song go wezwał.
A, widzicie.
Też jedzą kurczaki.
Song zawsze w nocy zamawia kurczaki.
Co tu robisz?
Ktoś niby zerwał więzadło, więc poszedłem sprawdzić, ale nic mu nie jest.
Myślałem, żeby się przespać,
ale usłyszałem gong.
Raczej wyniuchałeś kurczaka. Nie wciskaj nam głodnych kawałków.
- Usiądź, zjedz z nami. - Mogę?
- Poruczniku Ko. - Tak?
Nie powinieneś być z chorymi?
Z tymi gagatkami ze swojego skrzydła.
Nie ma potrzeby, na pewno śpią.
A jest tam lekarz?
Poszedł spotkać się ze znajomym.
Do diabła.
Wiesz, co to jest, prawda?
- Nie ruszaj się. - Paniczu.
- Wiem, że to lubisz. - Otwieraj usta.
Otwórz usta, gnojku.
No otwórz!
Otwieraj.
Leci samolocik.
Otwieraj.
Zostawcie go!
Co wy robicie?
Odciągnijcie ich!
Chodź tutaj.
Zrobili ci krzywdę? Nic ci nie jest?
Nie czuję się dobrze.
Nie widać?
Ale co sprawiło,
że akurat teraz przybiegliście?
Macie dar telepatii?
Co tu robisz?
Brak mi tchu.
Co tu robisz?
A co tu robisz? Nie masz dyżuru?
Jeden z naszych jest z więźniami.
Wszyscy śpią.
Porucznik Ko też poszedł się zdrzemnąć.
Zamówiłeś tylko tyle?
Ty sknero.
Musisz myśleć o innych.
Nie jedz już. Nie zostało nic dla kapitana Yoo.
Jestem głodny.
Kapitanie Yoo, chciałbyś może nóżek wieprzowych?
Panie Song, mam do pana prośbę.
Słucham. Dałbym ci gwiazdkę z nieba.
Niech pan pójdzie ze mną do gabinetu lekarza.
Teraz.
Niech oni też pójdą.
- Słuchaj. - Co?
Pomóż mi.
Warczycie na siebie, ale mimo wszystko chyba się nim przejmujesz.
Nie zrobiłem tego, bo go lubię.
Nie mogłem przymknąć oka na przestępstwo.
Oż ty bachorze.
ZAKŁAD KARNY SEOBU
Słyszałem.
Przestań. Nie kończ.
Wiem, co chcesz powiedzieć.
Dzisiaj przychodzi studentka, prawda?
Nie znają się, ale Min-chul bardzo się cieszy.
Będzie też twój brat?
Min-chul, masz gościa.
Jung-woo, poczekaj trochę.
Pójdziesz, jak wróci Min-chul.
Ale twój brat już jest.
Tak jest.
Je-hyeok, masz gościa.
To prawnik.
Przykro mi.
Pozwól, że o coś zapytam.
Mogłeś spytać wcześniej.
Mój brat uda, że mnie słucha,
ale nadal będzie zajmował się moim procesem.
Ale jeżeli się wkurzę i wymogę na nim, żeby tego nie robił,
zranię go.
Co mam robić?
Co byś zrobił...
na moim miejscu?
Wiesz, jaki jest twój największy problem?
Jesteś wyczerpujący.
Sprawiasz, że wszystko jest skomplikowane.
Masz dopiero 30 lat.
Czemu wszystko musi być pogmatwane i trudne?
Chcesz, by brat był szczęśliwy, tak?
Ale mimo to go potrzebujesz.
Proces jest na wyciągnięcie ręki.
Jeśli się nie uda, skończysz jak ja.
Od tego zależy twoje życie, głąbie.
Bądź z bratem szczery.
Poproś, by towarzyszył ci do samego końca.
Powiedz, że go potrzebujesz.
I że bardzo, bardzo go przepraszasz,
ale chcesz, żeby dalej z tobą był.
Powiedz to. Sama szczerość.
Twój brat na pewno...
jej by sobie życzył.
Jesz tylko ciastka...
a zachowujesz się
jak dorosły i za dużo myślisz.
Tak. Pewnie.
Nie martw się, Jung-woo.
Zawsze będę przy tobie.
Dziękuję.
Za co? Dziwny jesteś.
Wysłałbyś mi jakąś książkę?
Tyle chcę przeczytać.
Jeśli poprosisz, strażnicy mi ją przekażą.
Jasne. Kupię ci, co tylko chcesz.
Potrzebujesz czegoś jeszcze?
Ile zostało ci na koncie?
Co z bielizną? Masz tę ciepłą?
Któryś współlokator cię wkurza?
Kto jeszcze wychodzi?
Powoli. Jedno pytanie naraz.
Dobra. Racja.
Racja.
Aż tak się cieszysz?
Tak.
Gdy z nią rozmawiam,
czuję się...
tak dobrze.
Miałem szczęście,
że akurat ona mi się trafiła.
Z nikim innym nie rozmawiałoby mi się tak swobodnie.
Nie rozumiem?
Ona wybrała ciebie.
Od początku mówiła, że chce rozmawiać z Min-chul Kimem.
Znasz ją?
Nie mam na zewnątrz znajomych.
Może to rodzina?
Jasne...
Je-hyeok, po Stevie Blassie nie ma śladu?
Koniec twoich utrapień. Co złego może się stać?
Nawet Koleś zrobił się znośny.
No nie?
Lada moment stąd wyjdziesz. Już niedługo.
Hej! Proszę o uwagę!
Dziesięciu więźniów z Daegu
odwiedzi naszą szklarnię.
Czemu tak?
Nasza szklarnia jest słynna na cały kraj.
Co jakiś czas przyjeżdżają się podszkolić.
Zostaną tu na dwa miesiące.
Poznają od was tajniki hodowli.
Oto oni. Idą.
Co do...
Wszyscy jesteście dorośli. Zachowujcie się.
Mam nadzieję, że przez dwa miesiące się zżyjecie.
Ukłońcie się.
W szklarni jest sala ćwiczeń?
Napisy: Mikołaj Gołębiewski